Διαδραστικός χάρτης για την εξάπλωση του κορωνοϊού.

Σε μία προσπάθεια να κρατήσει τον κόσμο ενημερωμένο για την εξέλιξη της πανδημίας του νέου κορωνοϊού SARS-CoV-2 που προκαλεί την ασθένεια COVID-19, η Microsoft προχώρησε στην διάθεση ενός νέου διαδραστικού χάρτη.

523419614_bingcovid19.jpg.7a75c5f66d4676fe5a60e9237c23b738.jpg

 

Ο νέος διαδραστικός χάρτης, πέρα από ζωντανή πληροφόρηση σχετικά με τα επιβεβαιωμένα περιστατικά (ενεργά κρούσματα, περιστατικά ανάρρωσης και θανατηφόρα κρούσματα) σε κάθε χώρα του πλανήτη μας, συμπεριλαμβάνει διάφορα νέα που αφορούν τις εξελίξεις σε κάθε χώρα αλλά και βίντεο από το YouTube ή άλλες υπηρεσίες video streaming.

Ο χάρτης της Microsoft συγκεντρώσει δεδομένα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), το Κέντρο Πρόληψης & Ελέγχου Νόσων των Ηνωμένων Πολιτειών (CDC), το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) και τη Wikipedia και παρέχει πληροφόρηση και για την τελευταία ενημέρωση δεδομένων (π.χ Τελευταία ενημέρωση δεδομένων: 16/3/2020, 11:56:31 π.μ.). O χάρτης είναι διαθέσιμος στην διεύθυνση

bing.com/covid.

«Πολλοί άνθρωποι στο Bing εργάστηκαν (από το σπίτι) την περασμένη εβδομάδα για να δημιουργήσουν μία πηγή χαρτογράφησης και αξιόπιστων ειδήσεων σχετικά με τις τελευταίες πληροφορίες για την ασθένεια COVID-19» δήλωσε ο Michael Schechter, Γενικός Διευθυντής Bing Growth and Distribution στην Microsoft.

 

 

 

.

πηγή: https://www.insomnia.gr/articles/microsoft/bing/bing-covit-19-sars-cov-2-map/

Η ιστορία πίσω από το τραγούδι «Smoke On The Water» των Deep Purple

 

 

Τον Δεκέμβριο του 1971 οι Deep Purple ταξίδεψαν στο Μοντρέ της Ελβετίας, με το φορτηγό ηχογραφήσεων των Rolling Stones, για την ηχογράφηση του 6ου άλμπουμ τους με τίτλο «Machine Head».

Η διαμονή τους θα γινόταν σε ένα τοπικό ξενοδοχείο – καζίνο, όπου την πρώτη ημέρα υπήρχε συναυλία του Frank Zappa, την οποία οι Deep Purple αποφάσισαν να παρακολουθήσουν. Κατά τη διάρκεια της συναυλίας, ένας θερμόαιμος fan του Frank Zappa έριξε πυροτεχνήματα στην αίθουσα (της οποίας η οροφή ήταν ξύλινη) με αποτέλεσμα να εκδηλωθεί πυρκαγιά. Χωρίς να υπάρχουν αναφορές για θύματα, ο χώρος εκκενώθηκε αλλά η αίθουσα καταστράφηκε και οι Deep Purple έπρεπε να αναζητήσουν νέο χώρο για τη διαμονή τους και την ηχογράφηση.

Η θέα της λίμνης της Γενεύης καλυμμένη με καπνό από την πυρκαγιά, αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για το τραγούδι «Smoke On The Water», το οποίο γράφτηκε πρόχειρα σε μια χαρτοπετσέτα.
Μετά από αρκετές περιπέτειες οι Deep Purple κατάφεραν να βρουν άλλο χώρο για την ηχογράφηση και – παρά τις αρχικές τους αμφιβολίες – συμπεριέλαβαν το καινούργιο τραγούδι στο άλμπουμ «Machine Head» που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1972.

Η επιτυχία του τραγουδιού «Smoke On The Water» ήταν τεράστια, παραμένοντας στις λίστες των επιτυχιών για 118 εβδομάδες, εκτινάσσοντας το άλμπουμ «Machine Head» στην κορυφή αφού πιστοποιήθηκε 2 φορές πλατινένιο.

 

Source: Η ιστορία πίσω από το τραγούδι «Smoke On The Water» των Deep Purple

WEF2020: Οι τέσσερις μεγάλοι κίνδυνοι που απειλούν την ανθρωπότητα

Τρόπους να ξεδιαλύνει η ομίχλη ψάχνει ο κόσμος. Η οικονομία, το περιβάλλον, η τεχνολογία και η δημόσια υγεία είναι τέσσερις παράγοντες που κινούν τα νήματα της οικονομίας, ωστόσο ομίχλη σκιάζει πολλές από τις πτυχές των θεμάτων αυτών. Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να βρουν λύσεις προκειμένου να ξεπεράσουν τους σκοπέλους σύμφωνα με την μελέτη που εκπόνησαν από κοινού οι: Marsh & McLennan και η Zurich Insurance Group για την 15η έκδοση του The Global Risks Report 2020 του World Economic Forum.

Ένας κόσμος άνω – κάτω

Οι τάσεις της οικονομίας, της τεχνολογίας και τα δημογραφικά διαμορφώνουν νέες ισορροπίες. Το αποτέλεσμα είναι ένα ασυμβίβαστο γεωπολιτικό τοπίο στο οποίο τα κράτη βλέπουν όλο και περισσότερο ευκαιρίες και προκλήσεις.

Οι παλιές δομές των συστημάτων και των συμμαχιών αμφισβητούνται. Υιοθετούνται στάσεις, ενώ επιδιώκεται η εκπλήρωση των ατομικών συμφερόντων ακολουθώντας ατομικές ατζέντες, οι οποίες λειτουργούν καταλυτικά στις γεωπολιτικές ισορροπίες. Πέραν των συγκρούσεων, αν δεν υιοθετηθούν σοβαροί μηχανισμοί που θα συντονίζουν τις καταστάσεις οι ευκαιρίες κινδυνεύουν να χαθούν.

Κίνδυνος να καταρρεύσει η οικονομική σταθερότητα και η κοινωνική συνοχή

Πρόσφατες εκθέσεις για την Παγκόσμια Οικονομία κρούουν καμπανάκι κινδύνου για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας και τις κοινωνικές ανισότητες. Οι πιέσεις συνέχισαν να ασκούνται και το 2019 ενισχύοντας τον κίνδυνο οικονομικής στασιμότητας. Τα θεμελιώδη στοιχειά για την οικονομική ανάπτυξη ολοένα και εξαφανίζονται, καθώς οι ηγέτες προωθούν τις εθνικιστικές πολιτικές. Τα περιθώρια για νομισματικά και δημοσιονομικά ερεθίσματα είναι επίσης στενότερα από ό,τι πριν από την οικονομική κρίση του 2008-2009, δημιουργώντας αβεβαιότητα σχετικά με το πόσο καλά θα λειτουργήσουν οι πολιτικές.

Ένας ακόμα σκόπελος για το 2020 και κορυφαίος κίνδυνος για το 2020 είναι «οι οικονομικές αντιπαραθέσεις» και ένα ακόμα η «εσωτερική πολιτική πόλωση». Απουσία της οικονομικής και κοινωνικής σταθερότητας, οι χώρες θα χάσουν το πλεονέκτημα άντλησης οικονομικών πόρων, δημοσιονομικών περιθωρίων, ή των πόρων που απαιτούνται για τον σχεδιασμό πολιτικών μεταξύ αυτών και κοινωνικής στήριξης, για την αντιμετώπιση των βασικών παγκόσμιων κινδύνων.

Το κλίμα κορυφαία παγκόσμια απειλή

Η αλλαγή του κλίματος χτυπά σκληρότερα και ταχύτερα από ό,τι αναμενόταν. Τα τελευταία πέντε χρόνια παρατηρείται ρεκόρ φυσικών καταστροφών καταστροφές, γίνονται όλο και πιο έντονες και πιο συχνές, ενώ το περασμένο έτος σημειώθηκαν άνευ προηγουμένου ακραίες καιρικές συνθήκες σε όλο τον κόσμο.

Η θερμοκρασία στην γη τείνει να αυξηθεί κατά τουλάχιστον 3 ° C προς τα τέλη του αιώνα – διπλάσια, δύο φορές περισσότερο των προειδοποιήσεων των επιστημόνων. Οι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις περιλαμβάνουν απώλειες ζωών, κοινωνικές και γεωπολιτικές εντάσεις και αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της έρευνας του WEF, οι περιβαλλοντικές ανησυχίες κυριαρχούν στους κορυφαίους μακροπρόθεσμους κινδύνους, κατατάσσοντας τα περιβαλλοντικά ζητήματα ως κορυφαίους κινδύνους τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.

Η απώλεια της βιοποικιλότητας έχει κρίσιμες συνέπειες για την ανθρωπότητα, από την κατάρρευση των συστημάτων διατροφής και υγείας μέχρι τη διατάραξη ολόκληρων αλυσίδων εφοδιασμού.

Συνέπειες του ψηφιακού κατακερματισμού

Περισσότερο από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι διασυνδεδεμένο, περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι ξεκινούν online διαδικασίες για πρώτη φορά κάθε μέρα και τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχουν κινητή συσκευή. Ενώ η ψηφιακή τεχνολογία προσδίδει τεράστια οικονομικά και κοινωνικά οφέλη σε μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού, τα θέματα όπως η άνιση πρόσβαση στο διαδίκτυο, η έλλειψη παγκόσμιου πλαισίου τεχνολογικής διακυβέρνησης και η κυβερνητική ανασφάλεια ενέχουν σημαντικό κίνδυνο.

Η γεωπολιτική και γεωοικονομική αβεβαιότητα -συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας κατακερματισμού του κυβερνοχώρου- απειλούν επίσης να αποτρέψουν την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού των τεχνολογιών επόμενης γενιάς.

Η μεγάλη αμφισβήτηση των συστημάτων υγείας

Τα συστήματα υγείας σε όλο τον κόσμο κινδυνεύουν να γίνουν ακατάλληλα για το σκοπό που υπάρχουν. Οι νέες αρρώστιες που οφείλονται στα μεταβαλλόμενα κοινωνικά, περιβαλλοντικά, δημογραφικά και τεχνολογικά πρότυπα στέκουν ως μεγάλες απειλές των όσων έχουν υποστηρίξει τον τελευταίο αιώνα τα συστήματα υγείας.

Οι μη μεταδοτικές ασθένειες – όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις και οι ψυχικές ασθένειες – αντικατέστησαν τις μολυσματικές ασθένειες ως την κύρια αιτία θανάτου, ενώ η αύξηση της μακροζωίας και του οικονομικού και κοινωνικού κόστους της διαχείρισης χρόνιων παθήσεων έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση πολλά συστήματα υγείας σε πολλές χώρες. Η πρόοδος κατά των πανδημιών υπονομεύεται επίσης από την διστακτικότητα των εμβολίων και την αντοχή στα φάρμακα, καθιστώντας όλο και πιο δύσκολο να προσγειωθεί το τελικό πλήγμα εναντίον ορισμένων από τους μεγαλύτερους δολοφόνους της ανθρωπότητας.

Καθώς οι υφιστάμενοι κίνδυνοι για την υγεία αναζωπυρώνονται και εμφανίζονται νέοι, οι καθιερωμένοι τρόποι αντιμετώπισης της υγείας δεν αποτελούν

Αν δεν υπάρξει συντονισμένη προσπάθεια για την άμβλυνση των προβλημάτων διαμηνύει το World Economic Forum 2020 το παράθυρο των ευκαιριών θα κλείσει.

.

 

Source: WEF2020: Οι τέσσερις μεγάλοι κίνδυνοι που απειλούν την ανθρωπότητα

Επισκεφτείτε το μουσείο του Λούβρου από τον υπολογιστή σας δωρεάν! 

Το μόνο που χρειάζεστε είναι ο υπολογιστής σας,  σύνδεση στο διαδίκτυο και όρεξη για  περιήγηση!

Το μουσείο του Λούβρου είναι ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα μουσεία τέχνης στον κόσμο. Eκθέτει συνολικά 35.000 έργα τέχνης, το 8% των αποκτημάτων του. Συνολικά διαθέτει 445.000 κομμάτια.

Οι μόνιμες συλλογές του μουσείου καταλαμβάνουν συνολικά έκταση 60.600 τετραγωνικών μέτρων και ανάμεσα σε αυτές είναι και οι ελληνικές, που καλύπτουν 25 αίθουσες ή χώρους.

Tο μουσείο μας δίνει τη δυνατότητα να επισκεφτούμε μέσω της οθόνης του υπολογιστή μας τις συλλογές του και να περιηγηθούμε ψηφιακά στα μοναδικά έργα τέχνης που φιλοξενεί.

Πατήστε εδώ για να ξεκινήσετε την περιήγησή σας!

Καλή απόλαυση!

 

 

Source: Επισκεφτείτε το μουσείο του Λούβρου από τον υπολογιστή σας δωρεάν! – Thessaloniki Arts and Culture

Πώς έπεσε το Τείχος του Βερολίνου -Σαν σήμερα, το 1989

Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989

Το Τείχος του Βερολίνου έπεσε τη νύχτα της Πέμπτης 9 προς Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 1989, μετά από 28 χρόνια.

Στην πτώση του συνέβαλλαν πολλοί παράγοντες. Ο σημαντικότερος ήταν η πολιτική του Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσώφ. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ο Γκορμπατσώφ κατάργησε το Δόγμα Μπρέζνιεφ και επέτρεψε στις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας να επιλέξουν ελεύθερα το δρόμο που θα ακολουθούσε κάθε μία στην εσωτερική και διεθνή πολιτική. Εκμεταλλευόμενες τη νέα γραμμή, οι χώρες του Ανατολικού Συνασπισμού, η μία μετά την άλλη, άρχισαν να ανοίγουν τα σύνορά τους προς τη Δύση, να καταλύουν τα κομμουνιστικά τους καθεστώτα και να εκλέγουν δημοκρατικές κυβερνήσεις.

Ανατολικογερμανοί είναι συγκεντρωμένοι μπροστά στο Τείχος και άοπλοι στρατιώτες τους εμποδίζουν να περάσουν

Λόγω της αντίδρασης του γηραιού και υπερσυντηρητικού ηγέτη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας Έριχ Χόνεκερ, η Ανατολική Γερμανία δεν συμμετείχε σ’ αυτές τις εξελίξεις. Οι διαδηλώσεις με αιτήματα τον εκδημοκρατισμό και την ελευθερία διακίνησης προς το εξωτερικό εντείνονταν. Με το άνοιγμα των συνόρων άλλων σοσιαλιστικών χωρών προς τη Δύση, το νέο κύμα εγκατάλειψης της χώρας προς τη Δυτική Γερμανία διοχετεύτηκε μέσα από τρίτες χώρες προκαλώντας διπλωματικούς τριγμούς μεταξύ των κυβερνήσεων των χωρών αυτών και της Ανατολικής Γερμανίας. Χιλιάδες Ανατολικογερμανοί πολίτες κατέφυγαν στις δυτικογερμανικές πρεσβείες της Πράγας και της Βαρσοβίας και πέτυχαν τελικά να τους επιτραπεί η είσοδος στη Δυτική Γερμανία. Άλλοι διέφευγαν μέσω Ουγγαρίας προς την Αυστρία, μετά το άνοιγμα των ουγγροαυστριακών συνόρων στις 2 Μαΐου 1989, και από ’κει στη Δυτική Γερμανία. Ως «αντάλλαγμα» για το άνοιγμα των συνόρων της με την Αυστρία, η Ουγγαρία έλαβε δάνειο ύψους 500 εκατομμυρίων μάρκων από τη δυτικογερμανική κυβέρνηση Κολ.

Για πολλές ημέρες μετά οι ανατολικογερμανοί γιόρταζαν την πτώση του μισητού Τείχους

Με την ελπίδα να διασώσει το καθεστώς, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ανατολικής Γερμανίας προσπάθησε να δώσει λύση στην εκρηκτική εσωτερική και εξωτερική κατάσταση με την αντικατάσταση του Χόνεκερ από τον Έγκον Κρεντς στις 17 Οκτωβρίου 1989 και την εξαγγελία αόριστων μέτρων εκδημοκρατισμού και φιλελευθεροποίησης. Η βίαιη απαγόρευση της διακίνησης προς το εξωτερικό ήταν όμως το μόνο μέσο που διέθετε το ολοκληρωτικό καθεστώς,για να κρατήσει τους πολίτες του στη χώρα. Ειδικά οι Ανατολικογερμανοί είχαν ένα κράτος δυτικού τύπου δίπλα στη χώρα τους, το οποίο λόγω της εθνικής συγγένειας και της ισχυρής οικονομίας του ήταν πολύ πιο ισχυρός πόλος έλξης απ’ ότι γενικά η Δύση για τους πολίτες άλλων κομμουνιστικών χωρών. Πρέπει ωστόσο να τονιστεί ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δεν επιδίωκε το μόνιμο εκπατρισμό και την εγκατάλειψη της χώρας του. Διεκδικούσε τον εκδημοκρατισμό της και την ελευθερία να πραγματοποιεί ιδιωτικές επισκέψεις ή σύντομα ταξίδια στη Δυτική Γερμανία και τις άλλες χώρες της Δύσης. Αλλά και η οικονομία της ΛΔΓ δεν θα μπορούσε να επιβιώσει παρά μόνο με κλειστά σύνορα, καθώς δεν θα άντεχε τον ανταγωνισμό με τη Δύση. Το άνοιγμα των συνόρων της ΛΔΓ θα σήμαινε το τέλος του κομμουνισμού σε γερμανικό έδαφος, όπως άλλωστε έδειξαν και οι κατοπινές εξελίξεις.

Το βράδυ της 8ης προς 9 Νοεμβρίου, όταν οι έλεγχοι ατόνησαν, οι αντολικογερμανοί σκαρφάλωσαν στο Τείχος για να περάσουν στην Δυτική Γερμανία

Μπροστά σ’ αυτά τα διλήμματα, η νέα ηγεσία φάνηκε ανίκανη να χειριστεί την κατάσταση. Σύντομα επικράτησε σύγχυση, καθώς οι διαδηλώσεις γίνονταν ολοένα και πιο μαζικές και δυναμικές, ενώ οι ανατολικές χώρες, τις οποίες κατέκλυζαν οι πρόσφυγες για να περάσουν στη Δυτική Γερμανία, καλούσαν με τελεσίγραφα τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας να δώσει λύση και απειλούσαν να κλείσουν τα σύνορά τους με αυτή. Στις 6 Νοεμβρίου 1989 η κυβέρνηση δημοσιοποίησε ένα σχέδιο ταξιδιωτικού νόμου, το οποίο ήταν πολύ κατώτερο των προσδοκιών του κόσμου και τελικά φούντωσε ακόμα περισσότερο τις αντιδράσεις αντί να τις κατευνάσει. Την ίδια μέρα κατέβηκαν μόνο στη Λειψία 500.000 άνθρωποι σε διαδήλωση. Το πρωί της 9ης Νοεμβρίου 1989 συνεδρίασε με εντολή του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος μια επιτροπή αξιωματικών των Υπουργείων Εσωτερικών και Κρατικής Ασφάλειας για να προτείνει λύσεις και να σχεδιάσει μια έκτακτη ρύθμιση, που θα έθετε αμέσως σε εφαρμογή τα ουσιαστικότερα μέτρα του σχεδίου ταξιδιωτικού νόμου. Η πρόταση που υπέβαλαν στο Πολιτικό Γραφείο ήταν να επιτραπούν τόσο η μόνιμη μετεγκατάσταση, που δημιουργούσε το πρόβλημα με τους πρόσφυγες στις τρίτες χώρες, όσο και τα σύντομα ιδιωτικά ταξίδια. Διαφορετικά θα εξωθούνταν στη μετανάστευση πολλοί που ήθελαν μόνο να επισκέπτονται συγγενείς τους στη Δυτική Γερμανία. Η επιτροπή των αξιωματικών πρότεινε να δίνονται οι άδειες και για τα δύο από τις αρμόδιες υπηρεσίες μετά από αίτηση των ενδιαφερομένων, χωρίς διατυπώσεις. Με αυτές τις προτάσεις ήταν αναμενόμενο ότι θα ξεσηκωνόταν ένα πρωτόγνωρο κύμα μόνιμης και προσωρινής εξόδου από τη χώρα, η πίεση όμως θα διοχετευόταν στις αρμόδιες υπηρεσίες, όχι στα σύνορα, και θα μπορούσε να ελεγχθεί. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας το Πολιτικό Γραφείο ενέκρινε το σχέδιο ταξιδιωτικών ρυθμίσεων της επιτροπής και το έθεσε σε κυκλοφορία στα συναρμόδια υπουργεία μέσω της υπηρεσιακής οδού για να γίνουν έλεγχοι και προτάσεις εντός της ημέρας. Σύμφωνα με την πάγια τακτική, η μη έκφραση αντιρρήσεων ως μια ορισμένη ώρα ισοδυναμούσε με έγκριση του σχεδίου από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η ώρα 4:00 το πρωί της 10ης Νοεμβρίου ορίστηκε για να δοθεί η απόφαση στον τύπο.

Αντολικογερμανοί γκρεμίζουν το Τείχος με βαριοπούλες

Μέχρι το απόγευμα τα Υπουργεία Εσωτερικών, Κρατικής Ασφάλειας και Δικαιοσύνης ελέγχουν το σχέδιο ρύθμισης. Τα δύο πρώτα Υπουργεία εγκρίνουν τις ρυθμίσεις που αφορούν στη μόνιμη μετεγκατάσταση στο εξωτερικό, εκφράζουν όμως αντιρρήσεις και προτείνουν χρονικούς περιορισμούς για τα σύντομα ιδιωτικά ταξίδια. Ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης Ζίγκφριντ Βίτενμπεκ (Siegfried Wittenbeck) απορρίπτει εντελώς τη ρύθμιση για λογαριασμό του απόντος Υπουργού Χανς Χέρμαν Χέρτλε (Hans-Herman Hertle), καθώς εντοπίζει τυπικά και τεχνικά προβλήματα στο σχέδιο που του υποβλήθηκε. Η κυβέρνηση όμως στην Ανατολική Γερμανία δεν ήταν παρά ο εκτελεστής των αποφάσεων του κόμματος και η κυκλοφορία των νομοσχεδίων στα υπουργεία δεν ήταν παρά μια γραφειοκρατική ρουτίνα. Έτσι, ενώ τα υπουργεία επεξεργάζονται τη ρύθμιση και διαπιστώνουν προβλήματα, το σχέδιο φθάνει στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος στις 15:00 και καταλήγει στα χέρια του Γενικού Γραμματέα Έγκον Κρεντς. Ο Κρεντς δεν γνωρίζει τις αντιρρήσεις των συναρμόδιων υπουργείων και δεν προσέχει ότι η ρύθμιση προορίζεται να δοθεί την άλλη μέρα στον τύπο. Χωρίς να πολυασχοληθεί, τη δίνει μαζί με ένα σχετικό δελτίο τύπου στο μέλος του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος Γκύντερ Σαμπόφσκι (Günter Schabowski), που ετοιμαζόταν εκείνη την ώρα να δώσει συνέντευξη τύπου στους Ανατολικογερμανούς και τους ξένους δημοσιογράφους.

Η προσπάθεια των ανατολικογερμανών στρατιωτών να εμποδίσουν τους διαδηλωτές κράτησε μόλις λίγες ώρες

Η συνέντευξη πραγματοποιείται στο Διεθνές Κέντρο Τύπου το Ανατολικού Βερολίνου και μεταδίδεται ζωντανά από την τηλεόραση της Ανατολικής Γερμανίας. Αρχίζει στις 18:00, πριν προλάβει ο Σαμπόφσκι να μελετήσει το σημείωμα που πήρε από τον Κρεντς. Προς το τέλος της συνέντευξης, στις 18:57, ο Σαμπόφσκι αναφέρει εν παρόδω ότι το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε μια νέα ταξιδιωτική ρύθμιση, η οποία όμως στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά ένα νομοσχέδιο υπό επεξεργασία, για το οποίο μάλιστα τα συναρμόδια υπουργεία είχαν αντιρρήσεις. Εμφανώς αμήχανος και ψάχνοντας τα χαρτιά του διαβάζει δυνατά το σημείωμα παρουσία δημοσιογράφων στη ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση:

«Αιτήσεις για σύντομα ιδιωτικά ταξίδια προς το εξωτερικό μπορούν να κατατίθενται χωρίς την επίκληση προϋποθέσεων (λόγοι ταξιδιού, συγγενικές σχέσεις). Οι άδειες θα δίνονται με σύντομες διαδικασίες. Στις υπεύθυνες υπηρεσίες δημοτολογίων και έκδοσης διαβατηρίων της ΛΔΓ έχει δοθεί εντολή να εκδίδουν βίζες άμεσα, χωρίς πια να απαιτούνται οι ισχύουσες προϋποθέσεις για μόνιμο εκπατρισμό. Η μόνιμη έξοδος από τη χώρα μπορεί να πραγματοποιείται από οποιοδήποτε μεθοριακό σημείο διέλευσης προς την ΟΔΓ.»

Οι δυτικογερμανοί υποδέχθηκαν με θέρμη τους αδελφούς τους ανατολικογερμανούς μόλις άνοιξαν τα σύνορα και έπεσε το Τείχος

Η ρύθμιση, όπως είχε αντιληφθεί ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ήταν συγκεχυμένη και τυπικά παράνομη. Συγχέονται τα σύντομα ιδιωτικά ταξίδια με τη μόνιμη μετεγκατάσταση στο εξωτερικό και αγνοούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνταν τόσα χρόνια από το δίκαιο της ΛΔΓ και ήταν ακόμα σε ισχύ. Επίσης αφήνει την εντύπωση ότι για τα σύντομα ταξίδια δεν απαιτείται διαβατήριο ή άλλες διατυπώσεις. Θα δινόταν λοιπόν η άδεια για μια επίσκεψη στο Δυτικό Βερολίνο στα σύνορα; Σήμαινε αυτό πως οι πύλες του τείχους θα ήταν στο εξής ανοιχτές; Και κυρίως, ήταν ανοιχτές από εκείνη τη στιγμή; Σύμφωνα με τις προθέσεις των συντακτών του σχεδίου ρύθμισης και του κόμματος η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα έπρεπε να ήταν αρνητική.

Όμως στην ερώτηση του δημοσιογράφου Ρικάρντο Έρμαν από το ιταλικό πρακτορείο ANSA «πότε τίθεται σε εφαρμογή αυτή η ρύθμιση», ο Σαμπόφσκι απαντά φυλλομετρώντας τα χαρτιά του: «Αυτή η ρύθμιση τίθεται σε εφαρμογή… απ’ όσο ξέρω… αμέσως τίθεται σε εφαρμογή, χωρίς καθυστέρηση».

Ανατολικογερμανοί σκαρφαλώνουν στο Τείχος του Βερολίνου για να παράσουν στην Δύση

Μια συγκεχυμένη αναφορά του αμήχανου Σαμπόφσκι γίνεται το τηλεοπτικό γεγονός του αιώνα. Τα δυτικά πρακτορεία ειδήσεων μέσα σε λίγα λεπτά και η ανατολικογερμανική τηλεόραση αργότερα αναμεταδίδουν τη συνέντευξη και τα νέα αγνοώντας ή ξεκαθαρίζοντας με δική τους πρωτοβουλία τις ασάφειες και συνοψίζοντας την είδηση στο γεγονός ότι το τείχος άνοιξε. Οι Ανατολικοβερολινέζοι ακούν τις ειδήσεις από το Δυτικό Βερολίνο, βγαίνουν ο ένας μετά τον άλλο στους δρόμους και κατευθύνονται προς το τείχος. Εκεί συναντούν τους έκπληκτους συνοριοφύλακες και το προσωπικό ελέγχου διαβατηρίων, που δεν είχαν ιδέα για τη νέα ρύθμιση και είχαν τόσα χρόνια εκπαιδευτεί να θεωρούν το τείχος ιερό και απαραβίαστο. Αρχικά καλούν τον κόσμο να φύγει και να απευθυνθεί την επόμενη μέρα στις υπηρεσίες έκδοσης διαβατηρίων. Το πλήθος όμως αυξάνεται συνεχώς και αρχίζει να χάνει την υπομονή του. Μπροστά στον κίνδυνο να λιντσαριστούν από τις μάζες το προσωπικό του μεθοριακού φυλακίου Μπόρνχόλμερ Στράσε (Bornholmer Straße) ανοίγει τις πύλες στις 23:00. Σύντομα ακολουθούν και άλλα φυλάκια. Οι εικόνες που μεταδίδονται από την τηλεόραση ενθαρρύνουν και άλλους Ανατολικοβερολινέζους να κατέβουν στο τείχος πεζοί ή με αυτοκίνητα και να δοκιμάσουν μια βόλτα στο Δυτικό Βερολίνο. Μέχρι το πρωί της 10ης Νοεμβρίου όλες οι πύλες του τείχους έχουν ανοίξει διάπλατα και οι πολίτες τις περνούν χωρίς κανένα έλεγχο.

Πανηγυρισμοί πάνω στο Τείχος του Βερολίνου

Οι κάτοικοι του Δυτικού Βερολίνου δέχτηκαν τους πολίτες της ΛΔΓ με ενθουσιασμό. Οι πιο πολλές μπυραρίες στην περιοχή του τείχους πρόσφεραν δωρεάν μπύρα, τα αυτοκίνητα άρχισαν να κορνάρουν και άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι αγκαλιάζονταν. Μέσα στην ευφορία της βραδιάς σκαρφάλωναν στο τείχος και Δυτικοβερολινέζοι, ενώ άλλοι περνούσαν από την απροσπέλαστη ως τότε Πύλη του Βραδεμβούργου. Μόλις έγινε γνωστό ότι άνοιξε το τείχος, η δυτικογερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή στη Βόννηδιέκοψε τη συνεδρίαση, που αφορούσε στη συζήτηση του προϋπολογισμού. Μερικοί βουλευτές τραγούδησαν αυθόρμητα τον Εθνικό Ύμνο.

Πώς έπεσε το Τείχος του Βερολίνου -Σαν σήμερα, το 1989, η πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» | iefimerida.gr 8

Η επανόρθωση του λάθους από την πλευρά του κράτους ήταν αδύνατη χωρίς τη χρήση βίας. Αν και έγιναν τέτοιες σκέψεις στα ηγετικά κλιμάκια της κυβέρνησης και του κόμματος, τελικά επικράτησε η σύνεση και η αποδοχή των τετελεσμένων. Είναι εξάλλου αμφίβολο αν οι δυνάμεις ασφαλείας θα εκτελούσαν τέτοιες εντολές. Από τη Μόσχα πάντως, αντίθετα με ότι συνέβη ίδια την Ανατολική Γερμανία το 1953, στην Ουγγαρία το 1956 και στην Τσεχοσλοβακία το 1968, δεν επρόκειτο να δοθεί κάλυψη σε βίαιες ενέργειες. Ήδη από τον Αύγουστο του 1989 οι σοβιετικές ένοπλες δυνάμεις στο έδαφος της ΛΔΓ είχαν λάβει την εντολή να μην αναμειχθούν και να παραμείνουν στα στρατόπεδά τους
Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/news/457349/pos-epese-teihos-toy-verolinoy-san-simera-1989-i-ptosi-toy-yparktoy-sosialismoy

Η θλιβερή ιστορία πίσω από το δαγκωμένο μήλο της Apple

 

 

Οι ιστορίες για το πως προέκυψε το «δαγκωμένο μήλο» για σήμα της Apple είναι πολλές και διάφορες. Η επικρατέστερη όμως έχει τις ρίζες της στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το χαριτωμένο «μήλο» στο πίσω μέρος του iPhone, προέρχεται από την θλιβερή ιστορία του Αlan Turing, του ανθρώπου που έθεσε τις βάσεις του σημερινού υπολογιστή, διεκπεραίωσε έρευνες σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και έλυσε κωδικούς-γρίφους των Γερμανών κατά τη διάρκεια του Πολέμου.

Ο Τuring αυτοκτόνησε το 1954, χωρίς να έχει αναγνωριστεί για τη δουλειά του όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τη φυλακή εξαιτίας της ομοφυλοφιλίας του. Πως αυτοκτόνησε; Έκανε ένεση δηλητηρίου σε ένα μήλο και το έφαγε.

Ως φόρος τιμής λοιπόν στον επιστήμονα αυτόν αποδόθηκε το δαγκωμένο μήλο ως σήμα της Apple.

Source: Η θλιβερή ιστορία πίσω από το δαγκωμένο μήλο της Apple

Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας.  

Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας 2019 και η ιστορία της 8ης Μαρτίου | Newsit.gr

Γιατί γιορτάζουμε σήμερα, 8 Μαρτίου, την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας; Τον ρόλο της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία; Τους αγώνες των γυναικών της 8ης Μαρτίου; Ποιες είναι οι προσδοκίες και ποια η πραγματικότητα για τη γυναίκα σε όλον τον κόσμο; Όλα ξεκίνησαν στις 8 Μαρτίου του 1857. Τότε, έγινε μια μεγάλη διαμαρτυρία από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, με αίτημα τις καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ντυμένες στα λευκά οι γυναίκες ζητούσαν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας.

Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια περίπου 16 ώρες τη μέρα ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών.

Στα αιτήματα των εργατριών της Νέας Υόρκης περιλαμβανόταν και η μείωση των ωρών εργασίας στις 10, αλλά και η εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών. Οι αστυνομικές δυνάμεις ρίχνονται με μανία πάνω στις εργάτριες, οι διαδηλώσεις βάφτηκαν στο αίμα, ενώ οι εργοδότες προχώρησαν σε ομαδικές απολύσεις.

Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή. Ο εορτασμός για τη γυναίκα καθιερώθηκε ύστερα από πολύχρονη καθυστέρηση το 1910 με πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Clara Zetkin κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς ενώ εορτάσθηκε για πρώτη φορά το 1911.

Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη αργία. Η Παγκόσμια Ημέρα της γυναίκας ξεκίνησε ως ένας εορτασμός στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, της Ρωσίας, καθώς και του πρώην σοβιετικού μπλοκ.

Η Γιορτή της Γυναίκας στην Ελλάδα

Η πρώτη απεργία εργατριών στην Ελλάδα έγινε στον Πειραιά. Συγκεκριμένα, έλαβε μέρος στο εργοστάσιο υφαντουργίας των αδελφών Ρετσίνα. Η εν λόγω υφαντουργία είχε αποφασίσει να μειώσει τους μισθούς των γυναικών από 80 σε 60 λεπτά. Η πρώτη γυναικεία εφημερίδα, η «Εφημερίδα των Κυριών» κυκλοφόρησε το 1887. Η εφημερίδα πρόβαλλε θέματα που αφορούσαν στο δικαίωμα στην εκπαίδευση και την εργασία.

Το 1952 χορηγήθηκε στις Ελληνίδες δικαίωμα ψήφου και το 1955 απέκτησαν ευρύτερα πολιτικά δικαιώματα. Ωστόσο, εξακολούθησαν να βρίσκονται σε ισχύ νομικές διακρίσεις εις βάρος τους στην οικογένεια και στην εργασία, που είχαν ενσωματωθεί στον Αστικό Κώδικα του 1946. Τα αστικά και κοινωνικά δικαιώματα των γυναικών παρέμειναν περιορισμένα μέχρι την καθιέρωση της ισότητας των φύλων στο Σύνταγμα του 1975 και την αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου τη δεκαετία του 1980.

 

Source: Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας 2019: Αφιέρωμα Google Doodle

Βελισάριος

Συζήτηση για την Στρατιωτική Ισχύ, υπό την ευρεία της έννοια, από την οπτική σκοπιά της Ελλάδος

marathon addict uk

The Highs and Lows of a Marathon Addict

Υπέρβαση

Όλη η αλήθεια για το τι μπορεί να καταφέρει ο άνθρωπος

Ακαδημία Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών

Εκπαίδευση στη χρήση αρχαίας, μεσαιωνικής και αναγεννησιακής σπαθασκίας, καθώς και εκπαίδευση στο μοντέρνο άθλημα της ξιφασκίας.

Βιβλιαράκι

Η προσωπική μου βιβλιοθήκη

MyDistanceLog

Έμψυχον και αεικίνητον

HelMilBooks

Hellenic Military Books

Panos Maltezos Blog

Μια διαδρομή ζωής

Olympic Solution

Η λύση στη κρίση

Ιδιαίτερα μαθήματα ξένων γλωσσών

Εκμάθηση γλωσσών στον χώρο σας

Πόντος και Αριστερά

....... 'μώ τον νόμο σ' !

Συμβουλές Μάρκετινγκ

Αναπτύξτε έξυπνα την επιχείρησή σας

Feltor's Blog

Ανθολογία ιδεών, κειμένων και ενημέρωση

%d bloggers like this: