Πώς έπεσε το Τείχος του Βερολίνου -Σαν σήμερα, το 1989

Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989

Το Τείχος του Βερολίνου έπεσε τη νύχτα της Πέμπτης 9 προς Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 1989, μετά από 28 χρόνια.

Στην πτώση του συνέβαλλαν πολλοί παράγοντες. Ο σημαντικότερος ήταν η πολιτική του Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσώφ. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ο Γκορμπατσώφ κατάργησε το Δόγμα Μπρέζνιεφ και επέτρεψε στις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας να επιλέξουν ελεύθερα το δρόμο που θα ακολουθούσε κάθε μία στην εσωτερική και διεθνή πολιτική. Εκμεταλλευόμενες τη νέα γραμμή, οι χώρες του Ανατολικού Συνασπισμού, η μία μετά την άλλη, άρχισαν να ανοίγουν τα σύνορά τους προς τη Δύση, να καταλύουν τα κομμουνιστικά τους καθεστώτα και να εκλέγουν δημοκρατικές κυβερνήσεις.

Ανατολικογερμανοί είναι συγκεντρωμένοι μπροστά στο Τείχος και άοπλοι στρατιώτες τους εμποδίζουν να περάσουν

Λόγω της αντίδρασης του γηραιού και υπερσυντηρητικού ηγέτη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας Έριχ Χόνεκερ, η Ανατολική Γερμανία δεν συμμετείχε σ’ αυτές τις εξελίξεις. Οι διαδηλώσεις με αιτήματα τον εκδημοκρατισμό και την ελευθερία διακίνησης προς το εξωτερικό εντείνονταν. Με το άνοιγμα των συνόρων άλλων σοσιαλιστικών χωρών προς τη Δύση, το νέο κύμα εγκατάλειψης της χώρας προς τη Δυτική Γερμανία διοχετεύτηκε μέσα από τρίτες χώρες προκαλώντας διπλωματικούς τριγμούς μεταξύ των κυβερνήσεων των χωρών αυτών και της Ανατολικής Γερμανίας. Χιλιάδες Ανατολικογερμανοί πολίτες κατέφυγαν στις δυτικογερμανικές πρεσβείες της Πράγας και της Βαρσοβίας και πέτυχαν τελικά να τους επιτραπεί η είσοδος στη Δυτική Γερμανία. Άλλοι διέφευγαν μέσω Ουγγαρίας προς την Αυστρία, μετά το άνοιγμα των ουγγροαυστριακών συνόρων στις 2 Μαΐου 1989, και από ’κει στη Δυτική Γερμανία. Ως «αντάλλαγμα» για το άνοιγμα των συνόρων της με την Αυστρία, η Ουγγαρία έλαβε δάνειο ύψους 500 εκατομμυρίων μάρκων από τη δυτικογερμανική κυβέρνηση Κολ.

Για πολλές ημέρες μετά οι ανατολικογερμανοί γιόρταζαν την πτώση του μισητού Τείχους

Με την ελπίδα να διασώσει το καθεστώς, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ανατολικής Γερμανίας προσπάθησε να δώσει λύση στην εκρηκτική εσωτερική και εξωτερική κατάσταση με την αντικατάσταση του Χόνεκερ από τον Έγκον Κρεντς στις 17 Οκτωβρίου 1989 και την εξαγγελία αόριστων μέτρων εκδημοκρατισμού και φιλελευθεροποίησης. Η βίαιη απαγόρευση της διακίνησης προς το εξωτερικό ήταν όμως το μόνο μέσο που διέθετε το ολοκληρωτικό καθεστώς,για να κρατήσει τους πολίτες του στη χώρα. Ειδικά οι Ανατολικογερμανοί είχαν ένα κράτος δυτικού τύπου δίπλα στη χώρα τους, το οποίο λόγω της εθνικής συγγένειας και της ισχυρής οικονομίας του ήταν πολύ πιο ισχυρός πόλος έλξης απ’ ότι γενικά η Δύση για τους πολίτες άλλων κομμουνιστικών χωρών. Πρέπει ωστόσο να τονιστεί ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δεν επιδίωκε το μόνιμο εκπατρισμό και την εγκατάλειψη της χώρας του. Διεκδικούσε τον εκδημοκρατισμό της και την ελευθερία να πραγματοποιεί ιδιωτικές επισκέψεις ή σύντομα ταξίδια στη Δυτική Γερμανία και τις άλλες χώρες της Δύσης. Αλλά και η οικονομία της ΛΔΓ δεν θα μπορούσε να επιβιώσει παρά μόνο με κλειστά σύνορα, καθώς δεν θα άντεχε τον ανταγωνισμό με τη Δύση. Το άνοιγμα των συνόρων της ΛΔΓ θα σήμαινε το τέλος του κομμουνισμού σε γερμανικό έδαφος, όπως άλλωστε έδειξαν και οι κατοπινές εξελίξεις.

Το βράδυ της 8ης προς 9 Νοεμβρίου, όταν οι έλεγχοι ατόνησαν, οι αντολικογερμανοί σκαρφάλωσαν στο Τείχος για να περάσουν στην Δυτική Γερμανία

Μπροστά σ’ αυτά τα διλήμματα, η νέα ηγεσία φάνηκε ανίκανη να χειριστεί την κατάσταση. Σύντομα επικράτησε σύγχυση, καθώς οι διαδηλώσεις γίνονταν ολοένα και πιο μαζικές και δυναμικές, ενώ οι ανατολικές χώρες, τις οποίες κατέκλυζαν οι πρόσφυγες για να περάσουν στη Δυτική Γερμανία, καλούσαν με τελεσίγραφα τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας να δώσει λύση και απειλούσαν να κλείσουν τα σύνορά τους με αυτή. Στις 6 Νοεμβρίου 1989 η κυβέρνηση δημοσιοποίησε ένα σχέδιο ταξιδιωτικού νόμου, το οποίο ήταν πολύ κατώτερο των προσδοκιών του κόσμου και τελικά φούντωσε ακόμα περισσότερο τις αντιδράσεις αντί να τις κατευνάσει. Την ίδια μέρα κατέβηκαν μόνο στη Λειψία 500.000 άνθρωποι σε διαδήλωση. Το πρωί της 9ης Νοεμβρίου 1989 συνεδρίασε με εντολή του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος μια επιτροπή αξιωματικών των Υπουργείων Εσωτερικών και Κρατικής Ασφάλειας για να προτείνει λύσεις και να σχεδιάσει μια έκτακτη ρύθμιση, που θα έθετε αμέσως σε εφαρμογή τα ουσιαστικότερα μέτρα του σχεδίου ταξιδιωτικού νόμου. Η πρόταση που υπέβαλαν στο Πολιτικό Γραφείο ήταν να επιτραπούν τόσο η μόνιμη μετεγκατάσταση, που δημιουργούσε το πρόβλημα με τους πρόσφυγες στις τρίτες χώρες, όσο και τα σύντομα ιδιωτικά ταξίδια. Διαφορετικά θα εξωθούνταν στη μετανάστευση πολλοί που ήθελαν μόνο να επισκέπτονται συγγενείς τους στη Δυτική Γερμανία. Η επιτροπή των αξιωματικών πρότεινε να δίνονται οι άδειες και για τα δύο από τις αρμόδιες υπηρεσίες μετά από αίτηση των ενδιαφερομένων, χωρίς διατυπώσεις. Με αυτές τις προτάσεις ήταν αναμενόμενο ότι θα ξεσηκωνόταν ένα πρωτόγνωρο κύμα μόνιμης και προσωρινής εξόδου από τη χώρα, η πίεση όμως θα διοχετευόταν στις αρμόδιες υπηρεσίες, όχι στα σύνορα, και θα μπορούσε να ελεγχθεί. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας το Πολιτικό Γραφείο ενέκρινε το σχέδιο ταξιδιωτικών ρυθμίσεων της επιτροπής και το έθεσε σε κυκλοφορία στα συναρμόδια υπουργεία μέσω της υπηρεσιακής οδού για να γίνουν έλεγχοι και προτάσεις εντός της ημέρας. Σύμφωνα με την πάγια τακτική, η μη έκφραση αντιρρήσεων ως μια ορισμένη ώρα ισοδυναμούσε με έγκριση του σχεδίου από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η ώρα 4:00 το πρωί της 10ης Νοεμβρίου ορίστηκε για να δοθεί η απόφαση στον τύπο.

Αντολικογερμανοί γκρεμίζουν το Τείχος με βαριοπούλες

Μέχρι το απόγευμα τα Υπουργεία Εσωτερικών, Κρατικής Ασφάλειας και Δικαιοσύνης ελέγχουν το σχέδιο ρύθμισης. Τα δύο πρώτα Υπουργεία εγκρίνουν τις ρυθμίσεις που αφορούν στη μόνιμη μετεγκατάσταση στο εξωτερικό, εκφράζουν όμως αντιρρήσεις και προτείνουν χρονικούς περιορισμούς για τα σύντομα ιδιωτικά ταξίδια. Ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης Ζίγκφριντ Βίτενμπεκ (Siegfried Wittenbeck) απορρίπτει εντελώς τη ρύθμιση για λογαριασμό του απόντος Υπουργού Χανς Χέρμαν Χέρτλε (Hans-Herman Hertle), καθώς εντοπίζει τυπικά και τεχνικά προβλήματα στο σχέδιο που του υποβλήθηκε. Η κυβέρνηση όμως στην Ανατολική Γερμανία δεν ήταν παρά ο εκτελεστής των αποφάσεων του κόμματος και η κυκλοφορία των νομοσχεδίων στα υπουργεία δεν ήταν παρά μια γραφειοκρατική ρουτίνα. Έτσι, ενώ τα υπουργεία επεξεργάζονται τη ρύθμιση και διαπιστώνουν προβλήματα, το σχέδιο φθάνει στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος στις 15:00 και καταλήγει στα χέρια του Γενικού Γραμματέα Έγκον Κρεντς. Ο Κρεντς δεν γνωρίζει τις αντιρρήσεις των συναρμόδιων υπουργείων και δεν προσέχει ότι η ρύθμιση προορίζεται να δοθεί την άλλη μέρα στον τύπο. Χωρίς να πολυασχοληθεί, τη δίνει μαζί με ένα σχετικό δελτίο τύπου στο μέλος του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος Γκύντερ Σαμπόφσκι (Günter Schabowski), που ετοιμαζόταν εκείνη την ώρα να δώσει συνέντευξη τύπου στους Ανατολικογερμανούς και τους ξένους δημοσιογράφους.

Η προσπάθεια των ανατολικογερμανών στρατιωτών να εμποδίσουν τους διαδηλωτές κράτησε μόλις λίγες ώρες

Η συνέντευξη πραγματοποιείται στο Διεθνές Κέντρο Τύπου το Ανατολικού Βερολίνου και μεταδίδεται ζωντανά από την τηλεόραση της Ανατολικής Γερμανίας. Αρχίζει στις 18:00, πριν προλάβει ο Σαμπόφσκι να μελετήσει το σημείωμα που πήρε από τον Κρεντς. Προς το τέλος της συνέντευξης, στις 18:57, ο Σαμπόφσκι αναφέρει εν παρόδω ότι το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε μια νέα ταξιδιωτική ρύθμιση, η οποία όμως στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά ένα νομοσχέδιο υπό επεξεργασία, για το οποίο μάλιστα τα συναρμόδια υπουργεία είχαν αντιρρήσεις. Εμφανώς αμήχανος και ψάχνοντας τα χαρτιά του διαβάζει δυνατά το σημείωμα παρουσία δημοσιογράφων στη ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση:

«Αιτήσεις για σύντομα ιδιωτικά ταξίδια προς το εξωτερικό μπορούν να κατατίθενται χωρίς την επίκληση προϋποθέσεων (λόγοι ταξιδιού, συγγενικές σχέσεις). Οι άδειες θα δίνονται με σύντομες διαδικασίες. Στις υπεύθυνες υπηρεσίες δημοτολογίων και έκδοσης διαβατηρίων της ΛΔΓ έχει δοθεί εντολή να εκδίδουν βίζες άμεσα, χωρίς πια να απαιτούνται οι ισχύουσες προϋποθέσεις για μόνιμο εκπατρισμό. Η μόνιμη έξοδος από τη χώρα μπορεί να πραγματοποιείται από οποιοδήποτε μεθοριακό σημείο διέλευσης προς την ΟΔΓ.»

Οι δυτικογερμανοί υποδέχθηκαν με θέρμη τους αδελφούς τους ανατολικογερμανούς μόλις άνοιξαν τα σύνορα και έπεσε το Τείχος

Η ρύθμιση, όπως είχε αντιληφθεί ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ήταν συγκεχυμένη και τυπικά παράνομη. Συγχέονται τα σύντομα ιδιωτικά ταξίδια με τη μόνιμη μετεγκατάσταση στο εξωτερικό και αγνοούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνταν τόσα χρόνια από το δίκαιο της ΛΔΓ και ήταν ακόμα σε ισχύ. Επίσης αφήνει την εντύπωση ότι για τα σύντομα ταξίδια δεν απαιτείται διαβατήριο ή άλλες διατυπώσεις. Θα δινόταν λοιπόν η άδεια για μια επίσκεψη στο Δυτικό Βερολίνο στα σύνορα; Σήμαινε αυτό πως οι πύλες του τείχους θα ήταν στο εξής ανοιχτές; Και κυρίως, ήταν ανοιχτές από εκείνη τη στιγμή; Σύμφωνα με τις προθέσεις των συντακτών του σχεδίου ρύθμισης και του κόμματος η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα έπρεπε να ήταν αρνητική.

Όμως στην ερώτηση του δημοσιογράφου Ρικάρντο Έρμαν από το ιταλικό πρακτορείο ANSA «πότε τίθεται σε εφαρμογή αυτή η ρύθμιση», ο Σαμπόφσκι απαντά φυλλομετρώντας τα χαρτιά του: «Αυτή η ρύθμιση τίθεται σε εφαρμογή… απ’ όσο ξέρω… αμέσως τίθεται σε εφαρμογή, χωρίς καθυστέρηση».

Ανατολικογερμανοί σκαρφαλώνουν στο Τείχος του Βερολίνου για να παράσουν στην Δύση

Μια συγκεχυμένη αναφορά του αμήχανου Σαμπόφσκι γίνεται το τηλεοπτικό γεγονός του αιώνα. Τα δυτικά πρακτορεία ειδήσεων μέσα σε λίγα λεπτά και η ανατολικογερμανική τηλεόραση αργότερα αναμεταδίδουν τη συνέντευξη και τα νέα αγνοώντας ή ξεκαθαρίζοντας με δική τους πρωτοβουλία τις ασάφειες και συνοψίζοντας την είδηση στο γεγονός ότι το τείχος άνοιξε. Οι Ανατολικοβερολινέζοι ακούν τις ειδήσεις από το Δυτικό Βερολίνο, βγαίνουν ο ένας μετά τον άλλο στους δρόμους και κατευθύνονται προς το τείχος. Εκεί συναντούν τους έκπληκτους συνοριοφύλακες και το προσωπικό ελέγχου διαβατηρίων, που δεν είχαν ιδέα για τη νέα ρύθμιση και είχαν τόσα χρόνια εκπαιδευτεί να θεωρούν το τείχος ιερό και απαραβίαστο. Αρχικά καλούν τον κόσμο να φύγει και να απευθυνθεί την επόμενη μέρα στις υπηρεσίες έκδοσης διαβατηρίων. Το πλήθος όμως αυξάνεται συνεχώς και αρχίζει να χάνει την υπομονή του. Μπροστά στον κίνδυνο να λιντσαριστούν από τις μάζες το προσωπικό του μεθοριακού φυλακίου Μπόρνχόλμερ Στράσε (Bornholmer Straße) ανοίγει τις πύλες στις 23:00. Σύντομα ακολουθούν και άλλα φυλάκια. Οι εικόνες που μεταδίδονται από την τηλεόραση ενθαρρύνουν και άλλους Ανατολικοβερολινέζους να κατέβουν στο τείχος πεζοί ή με αυτοκίνητα και να δοκιμάσουν μια βόλτα στο Δυτικό Βερολίνο. Μέχρι το πρωί της 10ης Νοεμβρίου όλες οι πύλες του τείχους έχουν ανοίξει διάπλατα και οι πολίτες τις περνούν χωρίς κανένα έλεγχο.

Πανηγυρισμοί πάνω στο Τείχος του Βερολίνου

Οι κάτοικοι του Δυτικού Βερολίνου δέχτηκαν τους πολίτες της ΛΔΓ με ενθουσιασμό. Οι πιο πολλές μπυραρίες στην περιοχή του τείχους πρόσφεραν δωρεάν μπύρα, τα αυτοκίνητα άρχισαν να κορνάρουν και άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι αγκαλιάζονταν. Μέσα στην ευφορία της βραδιάς σκαρφάλωναν στο τείχος και Δυτικοβερολινέζοι, ενώ άλλοι περνούσαν από την απροσπέλαστη ως τότε Πύλη του Βραδεμβούργου. Μόλις έγινε γνωστό ότι άνοιξε το τείχος, η δυτικογερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή στη Βόννηδιέκοψε τη συνεδρίαση, που αφορούσε στη συζήτηση του προϋπολογισμού. Μερικοί βουλευτές τραγούδησαν αυθόρμητα τον Εθνικό Ύμνο.

Πώς έπεσε το Τείχος του Βερολίνου -Σαν σήμερα, το 1989, η πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» | iefimerida.gr 8

Η επανόρθωση του λάθους από την πλευρά του κράτους ήταν αδύνατη χωρίς τη χρήση βίας. Αν και έγιναν τέτοιες σκέψεις στα ηγετικά κλιμάκια της κυβέρνησης και του κόμματος, τελικά επικράτησε η σύνεση και η αποδοχή των τετελεσμένων. Είναι εξάλλου αμφίβολο αν οι δυνάμεις ασφαλείας θα εκτελούσαν τέτοιες εντολές. Από τη Μόσχα πάντως, αντίθετα με ότι συνέβη ίδια την Ανατολική Γερμανία το 1953, στην Ουγγαρία το 1956 και στην Τσεχοσλοβακία το 1968, δεν επρόκειτο να δοθεί κάλυψη σε βίαιες ενέργειες. Ήδη από τον Αύγουστο του 1989 οι σοβιετικές ένοπλες δυνάμεις στο έδαφος της ΛΔΓ είχαν λάβει την εντολή να μην αναμειχθούν και να παραμείνουν στα στρατόπεδά τους
Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/news/457349/pos-epese-teihos-toy-verolinoy-san-simera-1989-i-ptosi-toy-yparktoy-sosialismoy

Η θλιβερή ιστορία πίσω από το δαγκωμένο μήλο της Apple

 

 

Οι ιστορίες για το πως προέκυψε το «δαγκωμένο μήλο» για σήμα της Apple είναι πολλές και διάφορες. Η επικρατέστερη όμως έχει τις ρίζες της στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το χαριτωμένο «μήλο» στο πίσω μέρος του iPhone, προέρχεται από την θλιβερή ιστορία του Αlan Turing, του ανθρώπου που έθεσε τις βάσεις του σημερινού υπολογιστή, διεκπεραίωσε έρευνες σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και έλυσε κωδικούς-γρίφους των Γερμανών κατά τη διάρκεια του Πολέμου.

Ο Τuring αυτοκτόνησε το 1954, χωρίς να έχει αναγνωριστεί για τη δουλειά του όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τη φυλακή εξαιτίας της ομοφυλοφιλίας του. Πως αυτοκτόνησε; Έκανε ένεση δηλητηρίου σε ένα μήλο και το έφαγε.

Ως φόρος τιμής λοιπόν στον επιστήμονα αυτόν αποδόθηκε το δαγκωμένο μήλο ως σήμα της Apple.

Source: Η θλιβερή ιστορία πίσω από το δαγκωμένο μήλο της Apple

Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας.  

Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας 2019 και η ιστορία της 8ης Μαρτίου | Newsit.gr

Γιατί γιορτάζουμε σήμερα, 8 Μαρτίου, την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας; Τον ρόλο της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία; Τους αγώνες των γυναικών της 8ης Μαρτίου; Ποιες είναι οι προσδοκίες και ποια η πραγματικότητα για τη γυναίκα σε όλον τον κόσμο; Όλα ξεκίνησαν στις 8 Μαρτίου του 1857. Τότε, έγινε μια μεγάλη διαμαρτυρία από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, με αίτημα τις καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ντυμένες στα λευκά οι γυναίκες ζητούσαν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας.

Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια περίπου 16 ώρες τη μέρα ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών.

Στα αιτήματα των εργατριών της Νέας Υόρκης περιλαμβανόταν και η μείωση των ωρών εργασίας στις 10, αλλά και η εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών. Οι αστυνομικές δυνάμεις ρίχνονται με μανία πάνω στις εργάτριες, οι διαδηλώσεις βάφτηκαν στο αίμα, ενώ οι εργοδότες προχώρησαν σε ομαδικές απολύσεις.

Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή. Ο εορτασμός για τη γυναίκα καθιερώθηκε ύστερα από πολύχρονη καθυστέρηση το 1910 με πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Clara Zetkin κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς ενώ εορτάσθηκε για πρώτη φορά το 1911.

Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη αργία. Η Παγκόσμια Ημέρα της γυναίκας ξεκίνησε ως ένας εορτασμός στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, της Ρωσίας, καθώς και του πρώην σοβιετικού μπλοκ.

Η Γιορτή της Γυναίκας στην Ελλάδα

Η πρώτη απεργία εργατριών στην Ελλάδα έγινε στον Πειραιά. Συγκεκριμένα, έλαβε μέρος στο εργοστάσιο υφαντουργίας των αδελφών Ρετσίνα. Η εν λόγω υφαντουργία είχε αποφασίσει να μειώσει τους μισθούς των γυναικών από 80 σε 60 λεπτά. Η πρώτη γυναικεία εφημερίδα, η «Εφημερίδα των Κυριών» κυκλοφόρησε το 1887. Η εφημερίδα πρόβαλλε θέματα που αφορούσαν στο δικαίωμα στην εκπαίδευση και την εργασία.

Το 1952 χορηγήθηκε στις Ελληνίδες δικαίωμα ψήφου και το 1955 απέκτησαν ευρύτερα πολιτικά δικαιώματα. Ωστόσο, εξακολούθησαν να βρίσκονται σε ισχύ νομικές διακρίσεις εις βάρος τους στην οικογένεια και στην εργασία, που είχαν ενσωματωθεί στον Αστικό Κώδικα του 1946. Τα αστικά και κοινωνικά δικαιώματα των γυναικών παρέμειναν περιορισμένα μέχρι την καθιέρωση της ισότητας των φύλων στο Σύνταγμα του 1975 και την αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου τη δεκαετία του 1980.

 

Source: Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας 2019: Αφιέρωμα Google Doodle

«ΔΙΑΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ..» Eliminate Greece – if you dare…

Αν είναι αληθινό είναι δυνατό!

O λόγος του Αμερικάνου λογοτέχνη, Robert Najemy για την Ελλάδα !

Αποτέλεσμα εικόνας για «ΔΙΑΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ..»

 

 

 

 

 

 

Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων .
Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, ανά τον κόσμο .
Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη .
Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού .
Από την ιατρική της χώρας σας, από την φαρμακευτική .
Από τα ανώτερα μαθηματικά (γεωμετρία, άλγεβρα) .
Από τη Φυσική και από τη χημεία .
Από την αστρονομία, από την αστροφυσική .
Από την πολιτική της χώρας σας .
Από την καθημερινότητα σας .
Διαγράψτε και τα απλά μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα.
Κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη,
σβήστε τη γεωμετρία από τα κτίρια σας,
από τους δρόμους σας, τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας,
σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου,
διαγράψτε τη δημοκρατία και την πολιτική,
διαγράψτε τη βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω,
αλλάξτε τους δορυφόρους σας ώστε να έχουν τετράγωνη τροχιά,
αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει έστω μια λέξη ελληνική), σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη,
αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού,
(κι αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα), αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (ώστε να χάσει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο,
σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες,
αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της ιστορίας,
αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας,
αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό,
διαγράψτε τη φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε .

Θα πείτε .. «δεν γίνεται» .

Σωστά, δεν γίνεται, γιατί μετά δεν θα μπορείτε να στεριώσετε ούτε πρόταση!
Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη .

Η πρόκληση πάντως ισχύει .

Eliminate Greece – if you dare…

Lebanese American writer Robert Elias Najemy has written:

Destroy all over Greece down to a depth of 100 meters.

Empty all the museums from around the world.

Break down everything Greek from around the world…

Then eliminate the Greek language from everywhere. From Medicine and

Pharmacy…  From Math (geometry, algebra), from Physics, from

Chemistry, from Astronomy, from Politics, from everyday life.

Change the Geometry of the buildings, the streets, the games, the cars,

Change the name of any disease and any drug,

Eliminate Democracy and Politics,

Change all your books (because everywhere there will be a Greek word),

Eliminate from your daily routine every Greek word,

Change the Gospels, change the name of Christ (this comes from the

Greek and means one who has the anointing),

Change the shape of each temple (not to have the Greek geometry),

Eliminate Alexander the Great and all the mythical and historical heroes.

Change your Education,

Change the name of History,

Change the names of the universities,

Change your way of writing, (please use the Arabic),

Delete Philosophy

Delete, delete, delete, delete…

You say «it is not possible»!

Well, it is true, because then you could not compose even one sentence!

It is not possible to eliminate Greece, the Greek people and their

contribution on this planet…

The challenge, however, stands…

Τα σημαντικότερα γεγονότα του 2017 σε 20 καρέ

Το 2017 φεύγει ωστόσο αφήνει πίσω του κάποιες στιγμές που άλλαξαν τον κόσμο και έδωσαν το δικό τους στίγμα στη σύγχρονη ιστορία.Το πρακτορείο Associated Press βρισκόταν εκεί που χτυπούσε ο «παλμός και κατέγραψε φωτογραφίες που έχουν να πουν τη δική τους ιστορία και αιχμαλωτίζουν τη στιγμή των πρωταγωνιστών.

Σας παρουσιάζουμε με τυχαία σειρά μερικά καρέ που απαθανάτισαν τις στιγμές που βρέθηκαν τη χρονιά που φεύγει στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος:

1. ‘Ματωμένη’ Πρωτοχρονιά

Το 2017 άρχισε με τους χειρότερους οιωνούς, αφού την Πρωτοχρονιά, πραγματοποιήθηκε επίθεση στο νυχτερινό κέντρο Ρέινα, στις ακτές του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την επίθεση, την ευθύνη για την οποία ανέλαβε το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) σκοτώθηκαν 36 άνθρωποι και δεκάδες τραυματίστηκαν.

2. Ορκωμοσία Τραμπ

Ο Ντόναλντ Τραμπ ορκίστηκε στις 20 Ιανουαρίου και έγινε ο 45ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

3. Ξεκινά το Brexit

Στις 29 Μαρτίου ξεκίνησε η διαδικασία εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τον Ιούνιο στις πρόωρες εκλογές η Τερέζα Μέι βγαίνει αποδυναμωμένη.

4. Πρόεδρος Μακρόν

Στις 14 Μαΐου ο ο επικεφαλής του κινήματος En Marche κηρύσσεται επίσημα πρόεδρος της γαλλικής Δημοκρατίας μετά τους δύο γύρους των βουλευτικών εκλογών στις 23 Απριλίου και 7 Μαΐου.

5. Η σφαγή των Ροχίνγκια

Ο στρατός της Μιανμάρ πραγματοποίησε καταδρομές σε χωριά της εθνοτικής μουσουλμανικής μειονότητας των Ροχίνγκια. Πάνω από 650.000 εγκατέλειψαν τη χώρα και κατέφυγαν το Μπαγκλαντές

6. Κρίση στο Κατάρ

Η Σαουδική Αραβία ανακοίνωσε στις 5 Ιουνίου την απόφασή της να διακόψει τις διπλωματικές και εμπορικές της σχέσεις με το Κατάρ, το οποίο κατηγορεί για σχέσεις με ισλαμιστικές οργανώσεις.

7. Η απειλή της Βόρειας Κορέας

Στις 4 Σεπτεμβρίου, η Βόρεια Κορέα πραγματοποίησε την έκτη και μεγαλύτερη πυρηνική της δοκιμή, με μια βόμβα υδρογόνου, με ισχύ 50 μέχρι 120 κιλοτόνων. Το καθεστώς του Κιμ Γιονγκ Ουν, απειλεί τις ΗΠΑ και τον Τραμπ, ο οποίος φυσικά δεν αφήνει αναπάντητες τις προκλήσεις.

8. Χάος στη Βενεζουέλα

Η Βενεζουέλα ζει τη μεγαλύτερη οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση στη σύγχρονη ιστορία της. Οι συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών της αντιπολίτευσης και των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας στους δρόμους του Καράκας και των άλλων μεγάλων πόλεων της χώρας γίνονται όλο και πιο έντονες. Οι διαδηλωτές ζητούν την παραίτηση του Νικολάς Μαδούρο υποστηρίζοντας ότι τα τελευταία χρόνια το καθεστώς εφαρμόζει τρομοκρατικές μεθόδους και κάνει συλλήψεις διαφωνούντων με σκοπό να παραμείνει στην εξουσία.

9. Εκλογές στην Καταλονία

Την 1η Οκτωβρίου, παρά την απαγόρευση από την ισπανική Δικαιοσύνη, διοργανώνεται το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της περιφέρειας από την τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας, υπό τον πρόεδρο Κάρλες Πουτζντεμόν. Η ψηφοφορία αμαυρώθηκε από τις βιαιοπραγίες των αστυνομικών εναντίον ψηφοφόρων. Στις 27 Οκτωβρίου, μετά από άκαρπες διαπραγματεύσεις, το καταλανικό κοινοβούλιο κηρύσσει την ανεξαρτησία της περιφέρειας και η ισπανική Γερουσία δίνει το πράσινο φως στην κυβέρνηση να θέσει υπό κηδεμονία την Καταλονία. Ο Μαριάνο Ραχόι ανακοινώνει την αποπομπή του Πουτζντεμόν και της κυβέρνησής του.

10. Η κυβέρνηση Τζαμάικα

Τον Σεπτέμβριο διεξήχθησαν οι γερμανικές εκλογές με την Άνγκελα Μέρκελ να κερδίζει μεν αλλά να μην καταφέρνει να σχηματίσει κυβέρνηση. Οι συζητήσεις με τα υπόλοιπα κόμματα, οδηγούν σε αδιέξοδο, με το ενδεχόμενο νέων εκλογών το 2018 να είναι εξαιρετικά πιθανό. Την ίδια ώρα, η δημοτικότητα της καγκελαρίου, παρουσιάζει πτώση.

11. Η τρομοκρατία ‘σφυροκοπά’ τη Βρετανία


Στις 22 Μαρτίου στο Λονδίνο, ένας άνδρας έπεσε πάνω στο πλήθος στο Γουεστμίνστερ, σκοτώνοντας τέσσερις ανθρώπους, πριν μαχαιρώσει έναν αστυνομικό μέχρι θανάτου και πέσει νεκρός από πυρά συναδέλφων του

Στις 22 Μαΐου στο Μάντσεστερ, ένας νεαρός Βρετανός με καταγωγή από τη Λιβύη πυροδότησε τα εκρηκτικά, με τα οποία είχε ζωστεί, μέσα σε ένα γήπεδο όπου πραγματοποιούσε συναυλία η τραγουδίστρια Αριάνα Γκράντε, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 22 άνθρωποι. Την ευθύνη για τις επιθέσεις ανέλαβε το ISIS.

Στις 3 Ιουνίου δράστες έριξαν το φορτηγάκι στο οποίο επέβαιναν πάνω σε πεζούς στη Γέφυρα του Λονδίνου προτού επιτεθούν με μαχαίρια εναντίον περαστικών στη γειτονική περιοχή Μπόροου Μάρκετ, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον έξι άνθρωποι.

12. Τυφώνας Ίρμα

Ο τυφώνας Ίρμα ήταν ένας ισχυρός τυφώνας Κατηγορίας 5, ο οποίος ξεκίνησε από τα ανατολικά του Ατλαντικού Ωκεανού, στη Γουινέα-Μπισσάου στις 30 Αυγούστου. Είναι ο ισχυρότερος τυφώνας που καταγράφηκε ποτέ έξω από την Καραϊβική και τον Κόλπο του Μεξικού, ενώ μαζί με τον τυφώνα του 1935 είναι οι ισχυρότεροι που έχουν χτυπήσει τις ηπειρωτικές ΗΠΑ από την πλευρά του Ατλαντικού.

13. Σκάνδαλο Γουάινστιν

Πολλές μαρτυρίες – κόλαφος για τον Χάρβεϊ Γουάινστιν ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, για να προστεθούν στις ήδη γνωστές, που περιγράφουν τον κινηματογραφικό παραγωγό του Χόλιγουντ ικανό να προβεί σε σεξουαλική κακοποίηση και βιασμό, χειραγώγηση και εκφοβισμό.

Σε ρεπορτάζ των New York Times οι ηθοποιοί Άσλεϊ Τζαντ και Ρόουζ Μακ Γκόουαν κατήγγειλαν ότι τις εξανάγκασε να τον βλέπουν γυμνό ή τους υποσχέθηκε βοήθεια στην καριέρα τους έναντι σεξουαλικών ανταλλαγμάτων. Πολλές ηθοποιοί του Χόλιγουντ άρχισαν στη συνέχεια να καταγγέλλουν τον Γουάινστιν για βιασμό ή παρενόχληση.

14. Η απόλυση Κόμεϊ

Τον Μάιο, ο Ντόναλντ Τραμπ, αποφάσισε να απολύσει τον Διευθυντή του FBI, Τζέιμς Κόμεϊ, ο οποίος ήταν επικεφαλής της έρευνας για την ανάμειξη της Ρωσίας στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ. Ο Κόμεϊ, πληροφορήθηκε την απόλυσή του από την τηλεόραση, ενώ βρισκόταν σε σύσκεψη με πράκτορες στο Λος Άντζελες.

15. Paradise Papers

Στις 5 Νοεμβρίου 2017 δόθηκαν στη δημοσιότητα από πολλά μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο (μεταξύ των οποίων η εφημερίδα ΕΘΝΟΣ) αποκαλύψεις offshore εταιρείες και άτομα που εδρεύουν σε φορολογικούς παραδείσους που προκύπτουν από 13.4 εκατομμύρια εμπιστευτικά ηλεκτρονικά έγγραφα.

Τα έγγραφα προέρχεται από τη δικηγορική εταιρία Appleby, τους προμηθευτές εταιρικών υπηρεσιών Estera και Asiaciti Trust, και τα μητρώα επιχειρήσεων 19 φορολογικών δικαιοδοσιών μυστικότητας. Συνολικά περιλαμβάνουν περισσότερα από 120.000 ονόματα ατόμων και εταιριών.

16. Η ανακατάληψη της Μοσούλης

Η Βαγδάτη μετά την ανακατάληψη της Μοσούλης ανακοίνωσε την νίκη επί της τρομοκρατικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος (ISIS), η οποία έχασε το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών που κατείχε στη Συρία. Ωστόσο το ISIS, δεν εξαλείφεται, αφού αποτελεί ακόμη και σήμερα τη μεγαλύτερη τρομοκρατική απειλή, τόσο με τους αποκαλούμενους «μοναχικούς λύκους» όσο και με ομαδικές επιθέσεις.

17. Σεισμός στο Μεξικό

Τουλάχιστον 369 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τον σεισμό 7,1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που συντάραξε στις 20 Σεπτεμβρίου το Μεξικό.

18. Μακελειό στο Λας Βέγκας

Συνολικά 58 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 546 τραυματίστηκαν από τα πυρά ενόπλου σε υπαίθρια συναυλία έξω απ’ το ξενοδοχείο-καζίνο Mandalay Bay.

19. Η Καλιφόρνια φλέγεται

Τεράστιες καταστροφές και τον θάνατο ενός πυροσβέστη προκάλεσε στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών η πυρκαγιά «Τόμας», που μαινόταν ανεξέλεγκτη για περισσότερες από 20 ημέρες ανεξέλεγκτη και αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη φωτιά στην ιστορία της πολιτείας. Οι φλόγες κατέστρεψαν σχεδόν 750 σπίτια και περισσότερα από 250 εμπορικά και περιφερειακά κτίσματα. Μέχρι σήμερα έχει τεθεί υπό έλεγχο το 91% των ενεργών εστιών της.

20. Η απόφαση Τραμπ για Ιερουσαλήμ

Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου στις 6 Δεκεμβρίου να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ όξυνε τη διαμάχη μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων και οδήγησε σε αιματηρές συγκρούσεις στη Δυτική Όχθη.

_______________________

Φωτογραφίες: AP / Patrick Semansky, Evan Vucci, Dar Yasin, Ariana Cubillos, Eric Gay, Christophe Ena, Felipe Dana, John Locher, Khalil Hamra, Czarek Sokolowski, Alex Brandon, Markus Schreiber, Kamran Jebreili, Francisco Seco, John Carucc, Ahn Young-joon, Giannis Papanikos, Rebecca Blackwell, Kent Porter/The Press Democrat, Mike Eliason/Santa Barbara County Fire Department via AP

Source: Τα σημαντικότερα γεγονότα του 2017 σε 20 καρέ

How Long to Learn a Language? 

Its all Greek to me.

 

For English-speakers, Romanian is easier to learn than German. And you’ll be speaking Russian sooner than Hungarian.

How is that? Because the Foreign Service Institute says so. Located in Arlington, Virginia, the FSI is the U.S. government’s main provider of foreign affairs training, including language courses.

As the chief learning organisation for the State Department, the FSI is where diplomats go to study the languages they will need on foreign postings. The Institute has a very practical approach to languages, dividing them into five categories, depending solely on how long it takes to learn them.

This map shows how the FSI judges the difficulty of European languages. Note that the Institute only teaches languages that are required for diplomatic intercourse; hence the grey spots on the map.

You won’t find any courses in Basque (the area straddling the Franco-Spanish border), Breton (in the ‘nose’ of France), Welsh (in, ehm, Wales) or Scots or Irish Gaelic in Arlington. In the countries where those minority languages are spoken, you’ll get by with Spanish, French and English.

English, by the way, is a ‘Category 0’ language (pink on the map), meaning that Americans are expected to be proficient in it. English is of course an official language in Ireland and the UK, but also in Malta (although it is coloured grey on the map, since it also has its native Maltese language, which is based on Sicilian Arabic and is the only Semitic language to have official status in the European Union).

‘Category I’ languages (in red on the map) are the easiest for English speakers, who should be able to reach reading an speaking proficiency within approximately 24 weeks (i.e. a little less than half a year of intense study).

 

 

These languages include both Germanic ones (Dutch, Danish, Norwegian and Swedish) and Romance ones (French, Spanish, Portuguese, Italian, Romanian). That may seem strange, since English is more closely related to the former than the latter.

However, the peculiar history of English means that it is heavily influenced by French (and Latin), especially in vocabulary. One study says that the share of Latin and French words in English is greater than that of Germanic origin (29% each, versus 26%).

German, on the other hand, might share a lot of basic vocab with English (1), but according to the FSI it is a ‘Category II’ language (orange) – meaning that it would require around 30 weeks of intense study to master written and spoken proficiency.

That doesn’t quite chime with the experience of Mark Twain, who wrote that

“(m)y philological studies have satisfied me that a gifted person ought to learn English (barring spelling and pronouncing) in thirty hours, French in thirty days, and German in thirty years. It seems manifest, then, that the latter tongue ought to be trimmed down and repaired. If it is to remain as it is, it ought to be gently and reverently set aside among the dead languages, for only the dead have time to learn it” (2).

(Αν σου άρεσε  αυτή η δημοσίευση, χάρισε μας ένα  like  εδώ . Give as a like here. ) 

So why is German rated a grade more difficult than, Dutch, which is a directly related language, or even than Romanian, which is from another language family altogether?

Because, despite the large extent to which the vocabulary of German is cognate with that of English, the grammar of German is way more complex than that of Dutch or Romanian among others – or English itself, for that matter.

For example, German nouns are gendered, meaning they are either male, female or neutral. This is not always logical. Yes, der Mann is male and die Frau is female, but das Mädchen (the girl) is neutral. And like Latin, German has different cases – ‘of the man’: des Mannes (genitive), ‘to the woman’: zu der Frau (dative), and so on. And don’t get us started on verb conjugations, word order and detachable prefixes!

Still, German is a breeze compared to Europe’s ‘Category IV’ languages (in green) – basically all the Slavic ones (Russian, Belarusian, Ukrainian, Polish, Czech, Slovak, Slovenian, Croatian, Bosnian, Serbian, Macedonian, Bulgarian), two of the three Baltic ones (Lithuanian and Latvian), plus Greek, Albanian, Turkish and Icelandic.

The latter four are mutually (3) completely unintelligible, as are the Baltic and Slavic families with all the others, but they share a level of difficulty. According to the FSI, it will take you about 10 months (i.e. 44 weeks) of full-time study to get the hang of any of these.

But wait, it gets worse. If you’re an American diplomat about to be stationed in Hungary, Finland or Estonia, you’re going to have to deal with the asterisk behind either of those ‘Category IV*’ languages. It means they’re not quite ‘Category V’, but still a lot harder than, say, Icelandic or Greek. So you’re looking at about a year of full-time study to make yourself understood in either Finnish, Estonian or Hungarian.

There are no ‘Category V’ languages in Europe, but the blue bits on the map hint at where – and what – they might be: Arabic, spoken, among other places, in Morocco, Algeria and Tunisia, on the southern edge of this map. Getting a good grasp of Arabic would require at least 88 weeks of day in, day out studying.

So why is Arabic harder than for example Turkish? Both languages are equally unrelated to English. While that may be so, Turkish has an easy orthography (in Latin script, unlike Arabic), an uncomplicated case system and extremely regular verb declensions – all factors which distinguish it from Arabic.

There are no ‘Category III’ languages in Europe, but of course the FSI system  does not stop at Europe’s borders.

 

  • The only other ‘Category I’ language outside Europe is Afrikaans, the Dutch-derived language spoken in southern Africa.
  • German is the only ‘Category II’ language in the FSI ranking; Indonesian, Malaysian and Swahili are the only three ‘Category III’ languages.
  • Hebrew, Hindi and Burmese are some examples of non-European ‘Category IV’ languages. Mongolian, Thai and Vietnamese are ‘Category IV*’.
  • The only other ‘Category V’ languages apart from Arabic are Cantonese, Mandarin, Korean and Japanese (although the latter gets an asterisk on top of that).

 

Considering all that effort, why would an English-speaker –even a diplomat – learn another language? Doesn’t everybody else speak English anyway?

True, English will get you pretty far in the world, but not everywhere. Speaking the local language – or at least making a decent effort to do so – will earn you good will and open doors that otherwise may stay closed.

Another reason is that being English-only speakers may be a disadvantage even if everybody else speaks English. According to a recent BBC article, native English speakers are the world’s worst communicators. Being monolingual means they are less proficient in detecting the subtleties of language variation than non-native speakers of English.

Those non-native speakers will be less proficient in slang, word-play and cultural-specific references, and will avoid them more than monolingual Anglophones. In fact, they are better at using English as a lingua franca than native English speakers.

Also, learning another language exercises the brain, and provides insight into another culture. As the saying goes: “As many languages you speak, so many times are you human”.

In the original Latin, that’s: “Quot linguas calles, tot homines vales”. The quote is by Emperor Charles V (1500-1558), who also said: “I speak in Latin to God, Italian to women, French to men, and German to my horse”.

Neigh twice for the accusative, Misty!

 

(Αν σου άρεσε  αυτή η δημοσίευση, χάρισε μας ένα  like  εδώ . Give as a like here. ) 

 

Source: How Long to Learn That Language? Here’s a Map for That | Big Think

Περιμένοντας το παιδί σου να γυρίσει

Μουδιάζω. Δεν μπορώ να φανταστώ τον γονιό που περίμενε το κορίτσι του να βγει από το Manchester Arena και τον πέταξε κάτω το ωστικό κύμα. Και μετά έψαχνε την κόρη του ανάμεσα στα πτώματα. Μουδιάζω ακόμα περισσότερο. Δεν μπορώ να φανταστώ τον γονιό που περιμένει την κόρη του να γυρίσει με τις φίλες της από τη συναυλία. Και ακόμα να γυρίσει. Το τηλέφωνό της χτυπάει. Αλλά δεν το σηκώνει. Και έχει ξημερώσει. Πού είναι; Γιατί δεν επικοινωνεί; Είναι καλά; Παίρνω στα νοσοκομεία. Είναι οκτώ στο Μάντσεστερ. Και επικρατεί χάος. Και αν δεν έχει καταφέρει να δώσει το όνομά της; Θέλω να είναι ένας εφιάλτης που να ξυπνήσω. Αλλά χτυπάει το τηλέφωνο και είμαι ξύπνιος. Είναι η μάνα της. Και αυτή τίποτα.

Δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να περιγράψει τον εφιάλτη του γονιού που περιμένει το παιδί του να γυρίσει. Τώρα που μεγάλωσα θαυμάζω τους γονείς μου που επέζησαν της δικής μου εφηβείας. Και με άφηναν να τριγυρνάω και να τους λέω, ο μάγκας, απλώς ότι «θα αργήσω». Και τότε δεν υπήρχαν κινητά. Πώς άντεχαν; Ή αυτή η εκ των πραγμάτων αδυναμία της επικοινωνίας τους έπαιρνε ένα βάρος από επάνω τους; Ήταν άλλες οι εποχές, θα πει κάποιος, πιο ασφαλείς. Οχι, δεν ήταν. Ηταν θέμα τύχης. Να μην χρειαστεί να περιμένεις το παιδί σου να γυρίσει.

Προσπαθείς να μπεις στο μυαλό του γονιού που περιμένει. Ανήμπορος να δράσει. Τώρα θα είχα πάρει ήδη σβάρνα τα νοσοκομεία. Θα παρακαλούσα κάθε αστυνόμο να με βοηθήσει. Κάποιοι θα με λυπούνταν. Και σε κάθε μου μιλιά θα παρακαλούσα να ακολουθήσει ένα χαμόγελο, ένα νεύμα τους ότι την βρήκαν και ζει.

Πώς περιμένεις το παιδί σου να γυρίσει;

Η τραγωδία στο Μάντσεστερ μού θύμισε την τραγωδία στο Χίλσμπορο, το 1989. Τότε δεν ήταν συναυλιακός χώρος, ήταν γήπεδο. Επαιζε η Λίβερπουλ με τη Νότιγχαμ Φόρεστ, στον ημιτελικό του Κυπέλλου. Πολλοί πιτσιρικάδες έφυγαν το πρωί από το σπίτι τους στο Λίβερπουλ, χαιρέτησαν τη μάνα τους και εκείνη τους φίλησε στο μέτωπο -αν τους φίλησε μέσα στη βιασύνη της κι αυτή- πιστεύοντας ότι πάνε στο σχολείο. Αυτοί, το είχαν αποφασίσει, θα έκαναν κοπάνα. Το είχα κάνει και εγώ για να πάω στο γήπεδο. Εφτασαν με τρένο στο Σέφιλντ. Εγκαίρως. Μπήκαν στην εξέδρα των ορθίων. Ηταν πιο κοντοί από τους ενηλίκους οπαδούς. Κατάφεραν να φτάσουν στα κάγκελα για να βλέπουν καλύτερα τα είδωλά τους. Και τότε άρχισε. Στην αρχή ένιωσαν μια δυσφορία. Μετά δυσκολεύονταν να αναπνεύσουν. Αρχισαν να καταρρέουν καθώς η ασύλληπτη δύναμη χιλιάδων άλλων που έμπαιναν στην εξέδρα τους συνέθλιβε τα πλευρά στα κάγκελα. Ηταν ήδη αργά. «Μαμά…» θα ψέλλισαν. «Μπαμπά»…

Τριάντα οκτώ παιδιά, ηλικίας από 10 έως 19 ετών, πέθαναν έτσι εκείνο το απόγευμα της 15ης Απριλίου 1989. Οι γονείς τους όμως, πίσω στο Λίβερπουλ, τα περίμεναν να γυρίσουν από το σχολείο. Είχαν ακούσει για την τραγωδία στο ράδιο ή και στην τηλεόραση. Αλλά κάποιοι ήταν ήσυχοι ότι ο μικρός ήταν στο σχολείο. Και άρχισε να αργεί. Και η ώρα να περνάει. «Δεν γύρισε ακόμη;» η φωνή του πατέρα. Η βουβή ανησυχία της μητέρας που διογκώνεται εκθετικά κάθε δευτερόλεπτο. Πήρε τις άλλες μάνες των φίλων του. Δεν γύρισε ούτε και ο δικός τους; Πού είναι; Ας είναι καλά και δεν πειράζει η κοπάνα. Δεν ήταν καλά, το παιδί δεν γύρισε.

Πώς είναι να περιμένεις το παιδί σου να γυρίσει; Η σκέψη μου με αυτούς τους ανθρώπους στο Μάντσεστερ. Και μια συγγνώμη στους γονείς μου, για τόσα και τόσα βουβά ανήσυχα βράδια.

Πάνος Παπαδόπουλος 23 ΜΑΪΟΥ 2017, 12:55

Source: Περιμένοντας το παιδί σου να γυρίσει | Protagon.gr

Βελισάριος

Συζήτηση για την Στρατιωτική Ισχύ, υπό την ευρεία της έννοια, από την οπτική σκοπιά της Ελλάδος

marathon addict uk

The Highs and Lows of a Marathon Addict

Υπέρβαση

Όλη η αλήθεια για το τι μπορεί να καταφέρει ο άνθρωπος

Ακαδημία Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών

Εκπαίδευση στη χρήση αρχαίας, μεσαιωνικής και αναγεννησιακής σπαθασκίας, καθώς και εκπαίδευση στο μοντέρνο άθλημα της ξιφασκίας.

Βιβλιαράκι

Η προσωπική μου βιβλιοθήκη

MyDistanceLog

Έμψυχον και αεικίνητον

HelMilBooks

Hellenic Military Books

Panos Maltezos Blog

Μια διαδρομή ζωής

Olympic Solution

Η λύση στη κρίση

Ιδιαίτερα μαθήματα ξένων γλωσσών

Εκμάθηση γλωσσών στον χώρο σας

Πόντος και Αριστερά

....... 'μώ τον νόμο σ' !

Συμβουλές Μάρκετινγκ

Αναπτύξτε έξυπνα την επιχείρησή σας

Feltor's Blog

Ανθολογία ιδεών, κειμένων και ενημέρωση

%d bloggers like this: